De geboorte van Hugo

Bijgewerkt: 28 mei 2018




Manja en ik hebben al veel contact gehad voor de bevalling. We kenden elkaar al van een eerdere familie reportage maar dat was natuurlijk iets simpeler dan het vastleggen van de geboorte. Manja is erg goed voorbereid en deelt veel met mij. Erg fijn om te weten als geboortefotografe. 

Griep? Of toch niet?

In januari heerst er enorm veel griep in Nederland en ook Arjan heeft er even een paar dagen last van. Manja is al vrij ver in de zwangerschap en de baby kan elk moment komen. Maar dan wordt ook Manja ziek! En logischerwijs denk je dan dat het ook gewoon een griepje is. 

Na een aantal dagen voelt ze zich iets beter, maar dan toch zwengelt het weer aan. En na een week bijna niets binnen te kunnen houden wordt Manja opgenomen in het ziekenhuis. En wat blijkt, zwangerschapsvergiftiging! Dus de baby moet gehaald worden! Ergens vindt Manja dit niet erg. Na een goede nachtrust, die ze echt nodig had om nog iets aan te sterken, is het dan zover. Ze wordt ingeleid.

Op naar het ziekenhuis!

We houden die dag contact en ik zit thuis gereed om te gaan rijden. Rond 12:45 is het dan zover, Manja heeft 4-5 centimeter en ik vertrek richting het ziekenhuis. Om 13:15 ben ik er en ik zie dat de weeën elkaar al best snel opvolgen en ook al erg sterk zijn. Er zitten steeds 2 minuten tussen. 

Manja daarentegen vangt ze echt super op. Volle concentratie en zoveel rust. Ik vind het super knap! 

Al snel geeft ze aan dat ze al wat wil mee duwen, maar het is meer dat het kindje aan het indalen is wat veel druk geeft. 

Na een poos weeën opvangen zegt Manja tussendoor: “na het een week koud gehad te hebben heb ik het eindelijk een keertje warm!” En dat geloof ik graag als je zoveel weeën na elkaar op moet vangen!



Om 13:45 komt er even iemand kijken omdat Manja toch steeds blijft aangeven dat ze op de piek van haar weeën steeds die drang voelt om wat mee te persen. Toch lijken de verpleegkundigen nog geen aanstalten te maken om haar klaar te maken om te gaan persen. Wel wordt de verloskundige gehaald om toch even te kijken hoe ver ze is. Al zijn de weeën ietwat afgezwakt, ze komen met regelmaat. Om 13:50 ga ik even wat drinken halen en Manja wordt dan even gecontroleerd. Om 14:05 belt Arjan mij op dat Manja toch al op 9 centimeter zit! Ik loop terug naar de kamer. 



Volledige ontsluiting

Om 14:08 controleren ze nog een keer en dan heeft Manja volledige ontsluiting! Maar het kindje ligt nog te hoog dus ze moet nog wachten met persen. En persweeën ophouden is echt bijna niet te doen! Op de pieken mag ze een beetje druk geven. En ook nu houdt Manja het super. Ze is in volle concentratie, bijna mediterend. Ik vind het zo knap! En ook de verpleegkundigen geven haar complimenten over hoe ze haar weeën opvangt. Arjan probeert haar te steunen waar nodig maar in principe kan Manja het alleen.

“ik vind het nu wel zwaar worden”

Om 14:30 zegt Manja: “ik vind het nu wel zwaar worden”, terwijl iedereen met bewondering kijkt hoe kalm en gecontroleerd ze haar weeën opvangt in deze fase!

 Om 14:51 gaat de verloskundige even kijken hoe het kindje ligt. Al wat meer ingedaald en Manja mag nog wat meer gaan meedrukken met de weeën. Om 15:03 mag ze met elke wee wat mee gaan persen en om 15:10 heeft ze echt een goede perswee. Dan mag ze echt gaan persen. Nu vindt Manja dat toch wel even spannend zie ik en ze vraagt veel bevestiging. Het is ook best even lastig als je van weeën opvangen opeens naar meepersen moet! Maar ze volgt de instructies goed op en perst goed mee met haar weeën. Om 15:28 hoor ik Manja roepen “ik ben een beetje persbeu” en dat is de eerste keer dat ik haar hoor ‘klagen’. 



Hugo! Daar ben je dan!

Na een paar goede krachtige persweeën en het goed meepersen van Manja is hij daar eindelijk! Om 15:36 is Hugo geboren! Wat een blijdschap en opluchting van Manja. Arjan kijkt vol trots naar Manja en zijn zoon. Want ze wisten niet wat het zou worden, al hadden ze met de laatste echo wel een vermoeden omdat de verloskundige zich per ongeluk wat had versproken ;) 

Hugo ligt heerlijk bij Manja.

Manja had de wens om de navelstreng er nog een poos aan te laten en uit te laten kloppen maar helaas wordt de placenta niet makkelijk geboren en moet de navelstreng toch worden geknipt. Dat maakt op dat moment niets uit want Hugo is een gezonde grote knul van 4 kilo die heerlijk rustig en tevreden bij zijn mama ligt.












#fotograafzeeland #geboortefotograaf #geboorte #ADRZGoes #jongen

374 keer bekeken

N I E U W S B R I E F

W E R K G E B I E D

G E B O O R T E
 

N E D E R L A N D  &  B E L G I E

G O E S - T E R N E U Z E N  - B R E D A -
B E R G E N  O P  Z O O M- R O T T E R D A M - A N T W E R P E N - B R U G G E - G E N T - B R U S S E L
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Instagram
Zeeland, Nederland | info@jodydeijnenphotography.com | (+31)611509694